بیشتر کاربران برای اتصال لپ‌تاپ یا دستگاه‌های دیگر به اینترنت گوشی از هات‌اسپات Wi-Fi استفاده می‌کنند، اما بلوتوث نیز می‌تواند همین کار را انجام دهد. در روش «اشتراک‌گذاری اینترنت بلوتوثی» یا Bluetooth Tethering، اتصال داده گوشی از طریق یک ارتباط بلوتوثی میان گوشی و دستگاه دیگر منتقل می‌شود و نیازی به ایجاد یک شبکه Wi-Fi جداگانه نیست.
اشتراک‌گذاری اینترنت بلوتوثی چه تفاوتی با هات‌اسپات Wi-Fi دارد؟
هات‌اسپات Wi-Fi مانند یک روتر کوچک و موقت عمل می‌کند و می‌تواند چند دستگاه را به اینترنت متصل کند. این روش معمولاً برای فعالیت‌هایی که به سرعت بیشتری نیاز دارند مناسب‌تر است، اما پخش مداوم شبکه Wi-Fi می‌تواند مصرف باتری گوشی را افزایش دهد.
در مقابل، اتصال بلوتوثی ارتباطی مستقیم و کوتاه‌برد میان دو دستگاه ایجاد می‌کند. بلوتوث برای مصرف انرژی پایین طراحی شده است و درنتیجه می‌تواند برای اتصال طولانی‌مدت، مانند استفاده از اینترنت گوشی در لپ‌تاپ، گزینه‌ای کم‌مصرف‌تر باشد. این روش به‌دلیل جفت‌شدن دو دستگاه، شبکه‌ای عمومی برای اطرافیان ایجاد نمی‌کند؛ بااین‌حال، رعایت اصول معمول امنیتی و جفت‌کردن دستگاه‌های شناخته‌شده ضروری است.
چگونه اینترنت گوشی را با بلوتوث به اشتراک بگذاریم؟
در آیفون، باید به بخش Settings و سپس Personal Hotspot بروید، اجازه اتصال را فعال کنید و بلوتوث را روشن نگه دارید. در اندروید، مسیر اعلام‌شده شامل Settings، سپس Network and Internet و Hotspot and Tethering است؛ در این بخش گزینه Bluetooth Tethering را فعال کنید. پس از آن، گوشی و دستگاه مقصد را مانند دیگر دستگاه‌های بلوتوثی جفت کنید تا اتصال برقرار شود.
بلوتوث برای چه کارهایی مناسب نیست؟
پهنای باند بلوتوث برای انتقال داده‌های سنگین محدودتر از Wi-Fi است. بنابراین این روش برای خواندن خبر و مقاله، ارسال ایمیل‌های بدون پیوست حجیم، نوشتن اسناد و گفت‌وگوی متنی مناسب‌تر است. تماس ویدیویی، دانلود فایل‌های بزرگ، بازی‌های سنگین و تماشای ویدئو با کیفیت بالا می‌توانند به سرعت بیشتری نیاز داشته باشند و برای اشتراک‌گذاری بلوتوثی انتخاب مناسبی نباشند.